De Tweede Wereldoorlog was een ingrijpende gebeurtenis voor miljoenen mensen. Ook STVV voelde de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog, met belangrijke spelers onder de wapens en een 45-tal verschillende spelers aan de aftrap in de noodcompetities van 1939-1940 en 1940-1941.
Daarnaast kreeg ook de infrastructuur van STVV het zwaar te verduren. Het bombardement van 26 augustus 1944 resulteerde in de volledige vernieling van alle installaties op Stayen.
Maar het allerergste was uiteraard het menselijk verlies. Zo behoorden de STVV’ers Jean Mathijs en Sylvain Velaers tot de negen Belgische krijgsgevangenen die stierven toen ze als levend schild door de Duitsers gebruikt werden in een slag met de Ardense Jagers in 1940.
Willy Vergheynst, Lucien Beckers, Herman Vossius, Georges Bongard en Godfried ‘Frits’ Hacken overleefden dan weer de concentratiekampen niet. Laatstgenoemde kwam in 1927 als geboren Maaseikenaarop 26-jarige leeftijd bij STVV terecht. Als speler maakte hij er de allereerste promotie naar Bevordering mee. Na zijn carrière op Stayen trok Frits naar Congo voor de verzorging van de lokale bevolking die leed aan de slaapziekte, een dodelijke parasitaire ziekte overgedragen door de tseetseevlieg.
Tijdens de oorlog was de ex-Kanarie zoneoverste van de Weerstand en werd hij aan de provinciale leiding van het geheime verzetsleger BNB in Limburg toegevoegd, met ook de bekende Truiense verzetsheld René Lambrechts als eerste sergeant. Op 7 februari 1944 werd Frits, samen met zes andere belangrijke verzetsleiders, aangehouden. Hacken overleefde het folterkamp van Saal-an-der-Donau niet. Hij liet er het leven op 15 maart 1945. Ongeveer een maand later, op 20 april 1945, liet de SS de overgebleven, verzwakte gevangenen van dat kamp een dodenmars naar Dachau maken.
Zowat een jaar eerder kwam een andere STVV-speler om. Jozef Bergen was eveneens actief in het verzet en werd gefusilleerd door de Duitsers op 24 maart 1944. Hij was eerder, in de nacht van 24 op 25 mei 1943, samen met 71 andere weerstanders door de Duitsers bij een razzia in Sint-Truiden opgepakt.
Deze mannen werden eerder bewonderd voor hun sportieve prestaties in de geel-blauwe kleuren, maar verdienen het vooral om herinnerd te worden voor hun heroïsche daden en moed in dienst van het vaderland, waarbij ze jammerlijk het leven lieten.